LA VOLTA / FRANK FOCKETYN, EVGENIA BRENDES & PHILIPPE THURIOT

De Vijfde van Ludo THEATER

Jan Allaerts
Jan Allaerts

‘De Vijfde van Ludo’ is een voorstelling geïnspireerd door Ludwig van Beethoven, over onvervulde dromen en doof zijn voor elkaar. De toeschouwer wordt meegesleurd in de emotionele rollercoaster van twee eenzame mensen op zoek naar een klein beetje liefde en geluk in een keiharde wereld die nooit naar hen luistert. Deze muzikale dramedie vol menselijk gestuntel en donkere humor belooft ook wat troost: ‘Want Ludo, wij hebben altijd nog de muziek!’.

 

‘Meneer? Ik ga even door uw papieren, goed? Van Beethoven? Cool zeg… is dat niet die van die muziek?!’

Die van die muziek… daar gaan we weer. Al van kindsbeen af hangt de schaduw van z’n gevierde oudovergrootoom over Ludo. Ludwig van - de grote Duitse componist. Een naam die deuren opent zou je denken. Achterachterachterkleinneef Ludo is echter een mislukte, verslagen man. Geen familie, gescheiden, muziekcarrière onbestaande. Opgevist uit het kanaal, met een delirium, ontwaakt Ludo in opvangcentrum ‘Het Beloofde Land’, een accordeon en wat partituursnippers als enig bezit.

Hoe vriendelijk de über-positieve verpleegster Stacey hem ook bejegent, Ludo reageert niet. Hij houdt zich doofstom. ‘Ik zeg niks. Ik staak.’ Een leven genegeerd is hij niet van plan nu mee te werken. En al zeker niet met zo’n schelle emoe als Steesieweesie. Patiënt en verzorgster lijken elkaars volstrekte tegenpolen. Zodra hij de kans ziet, probeert Ludo zich van kant te maken. Maar zelfs daar slaagt hij niet in. ‘Ik hoor mama al vanuit d’r graf: “Ludo, zelfs sterven mislukt!”’

Componeren, dat was Ludo’s grote droom; de verklanking van z’n ziel delen en dat mensen daarnaar zouden luisteren. Je wilt als mens toch verhoord zijn geweest? Ambitieus; en al zeker met zo’n beroemde achternaam. Want of we nu willen of niet, onze stamboom brengt verwachtingen met zich mee. Soms ten goede, in Ludo’s geval blijkbaar niet. In z’n kamertje van eenzame opsluiting overschouwt hij het resultaat: zestig jaar frustratie en maar vier composities, aan flarden gescheurd. Zijn privéleven ligt nog meer aan diggelen, alleen pijnlijke herinneringen en desillusies kwellen de man. Maar Ludo zal de confrontatie met zijn verleden móeten aangaan wil hij krijgen waar hij zo naar verlangt: rust.           

Niemand kan voorzien dat Stacey en haar nieuwsgierige zoontje Alex hier een onmisbare rol in zullen spelen en dat Ludo al z’n krachten tezamen zal moeten rapen om nog één nieuw stuk te schrijven: Requiem, opus 5. Het zeemzoete gezegde ‘scherven brengen geluk’, is dan misschien toch niet zo naïef.

www.devijfdevanludo.be

TICKETS

PRAKTISCH

  • € 18 - € 16 (-26 jaar)
  • Locatie: De Wiek / Theaterzaal
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief: