‘Zoon van de Zon’ is een dolle rit vol verse muziek, geïnspireerd op de komische en epische opera’s aan het Hof van Versailles in de 17de eeuw. Klasbakacteur en zanger Dries Vanhegen speelt de pantalon van zijn benen als Lully. Elisabeth De Loore bespeelt de klavecimbel. Operazangers Pieter De Praetere en Lucas Cortoos zingen zich de ziel uit het lijf om aan die 141 opera’s te geraken.
De Zonnekoning, de grootste koning die Frankrijk ooit heeft gekend (1638-1715), liet zowaar 141 (!) opera’s schrijven waarin hij zelf ook meestal de hoofdrol speelde. Zijn gouden paleis en tuinen vol gouden fonteinen moesten van ’s morgens vroeg tot ’s avonds baden in muziek: zonnemuziek. Hij voelde zich de zoon van de zon, een ‘dansende zonnestraal’... De barokmuziek werd daar uitgevonden, midden in de tuinen, op de waters en in de theaters van Parijs en Versailles en floreerde.
Stel je voor: je bent Lully –Jean-Baptiste Lully– tot voor kort de favoriete componist van de Zonnekoning. Ooit was je gewoon een kind van de molen, dan plotsklaps een tovenaar met muzieknoten, in dienst van de Zonnekoning. Nu zit je verstopt onder het podium. Boven je klinkt de allermooiste muziek, door jou voor de koning geschreven. Maar de koning heeft je laten vallen. Je kwam te dicht bij de zon…
Schone schijn en grote gevolgen van te veel macht sijpelen de voorstelling binnen. Mag één Zonnekoning doen wat hij wil, zolang het maar schoonheid oplevert?
Concept en muziek: Peter Spaepen
Tekst en regie: Koen Boesman
Spel: Dries Vanhegen
Muziek: Elisabeth De Loore, Pieter De Praetere en Lucas Cortoos